باز باران میچکد از چشم خیسم با گهر های فراوان قصه ام را مینویسم میخورد بر بام گونه اشکای بی درنگم میچکد بر روی کاغذ لحظه های رنگ رنگم یادم آرد روز باران چشم در چشم سیاهش گردش یک روز شیرین در بلندای نگاهش شاد و خرم نرم و نازک عاشقی دیوانه بودم توی جنگل ها پراحساس از نگارم می سرودم میدویدم همچو آهو گر...

دلتنگی، پیچیده نیست؛ یک دل ... یک آسمان ... یک بغـض ... و آرزوهای ترک خورده ... به همین سادگی ...

بیر منم... بیرده قلم... بیرده بو ویرانہ کؤنول... اؤچوموزده گلیریڪ ... نالییہ باهم گجلر... نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 23:33 توسط سه نقطه (...)|

بدون شب بخیر گفتن ات هم میتوانم بخوابم عزیزم... اما فرقِ زیادی ست بین کسی که... چشمانش را میبندد و خوابش میبرد ... با کسی که چشمانش را میبندد و تقلا میکند تا خوابش ببرد... نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 0:13 توسط سه نقطه (...)|